عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 180

تا چند خورم ز نفس و جان خون***تاکی باشم به زاری زار

درمانده این وجود خویشم*** پاکم به عدم رسان به یک بار

چون با عدمم نمی رسانی*** از روی وجود پرده بردار

تا کشف شود در آن وجودم*** اسرار دو کون و علم اسرار

من نعره زنان چو مرغ در دام*** بیرون جهم از مضیق پندار

هرگاه که این میسرم شد*** پر مشک شود جهان زعطار(1)

رکوع و سجود حقیقی

چون به سجود روند،سجودشان عبارت از فنا دانستن کل موجودات و فنای وجود خودشان و فنای فنای وجودشان می باشد؛چون به چنین حالی برسند جز مشاهدۀ محبوب چیزی را مشاهده نکنند؛چون غیر او چیزی نیست که مشاهده کنند.در حقیقت این بزرگواران در حال سجده به مشاهدۀ این حقیقت که قرآن مجید به آن ناطق است نایل می شوند:

[ کُلُّ مَنْ عَلَیْهٰا فٰانٍ* وَ یَبْقیٰ وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلاٰلِ وَ الْإِکْرٰامِ ] (2).

همۀ آنان که روی این زمین هستند،فانی می شوند.*و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی می ماند.

رکوع و سجود با این کیفیت،در حقیقت حرکت واقعی به سوی آزادی و حریت است.

وقتی انسان از طریق رکوع و سجود حقیقی به این حقیقت برسد که موجودات