عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 183

[ قال الصادق علیه السلام:اذا استقبلت القبله فانس الدنیا و ما فیها و الخلق و ما هم فیه ]

قبله

اشاره

امام به حق ناطق،حضرت جعفر بن محمد الصادق علیه السلام می فرماید:

به هنگامی که برای نماز به جانب قبله ایستادی،پس باید فراموش کنی دنیا را و هر چه در دنیا است و فراموش کنی خلقِ عالم و آنچه خلقِ عالم گرفتار او هستند.

چرا که رو به جانب حضرت او داری و پشت به دنیا و خلق دنیا و آنچه در دنیا و خلق است.

بدون شک صحیح نیست که در پیشگاه حضرت حق دارای دو حالت باشی:در یک حال توجه به او و در یک حال توجه به دنیا و خلق دنیا ! !

قبله به منزلۀ نشان دادن جهت است و جهت در این مرحله وجود مقدس محبوب عالم و جمال مطلق است؛وقتی در برابر حضرت او قرار گرفتی باید به نحو یقین بدانی که در برابر رحمت واسعه قرار داری و دنیا و«ما فیها»و خلق جهان و«ما هم فیه»در برابر این رحمت وجودی ندارند،تا تو بر آنان توجه کرده و دل ببندی.

وقتی اجازه یافتی در محضر مقدس او قرار بگیری،جز به عنایت حضرت او توجه مکن که مولای مهربان تو نمی پسندد در برابر حضرت او قرار داشته باشی، ولی دلت جای دیگر باشد ! !