عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 20

نوزاد [ از میان گهواره ] گفت:بی تردید من بنده خدایم،به من کتاب عطا کرده و مرا پیامبر قرار داده است.*و هر جا که باشم بسیار بابرکت و سودمندم قرار داده،و مرا تا زنده ام به نماز و زکات سفارش کرده است.*و مرا نسبت به مادرم نیکوکار [ و خوش رفتار ] گردانیده و گردنکش و تیره بختم قرار نداده است.*و سلام بر من روزی که زاده شدم،و روزی که می میرم،و روزی که زنده برانگیخته می شوم.

حضرت یونس علیه السلام و نماز

قرآن کریم در سورۀ صافات می فرماید:

[ فَلَوْ لاٰ أَنَّهُ کٰانَ مِنَ الْمُسَبِّحِینَ* لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلیٰ یَوْمِ یُبْعَثُونَ ] (1):

[ و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که ] اگر او از تسبیح کنندگان نبود، *بی تردید تا روزی که مردم برانگیخته می شوند در شکم ماهی می ماند.

مرحوم طبرسی از قول قتاده می نویسد:

منظور از تسبیح و ستایش یونس نماز او بوده و همین حقیقت با عظمت،علت نجاتش از شکم ماهی شد (2).

از آیات ذکر شده به این نتیجه می رسیم که تمام پیامبران الهی در میان امم و ملل مبعوث به نماز بودند و خداوند مهربان از باب عشق به بندگان،هیچ جامعه ای را جدای از این تکلیف نگذاشته؛زیرا نماز در رشد و کمال روحی انسان نقش مهمی را برعهده دارد و بدون اتصال و پیوند به این تکلیف با ارزش الهی،انسان مورد