عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 223

[ فلو خلق الله عز و جل ضعف ما خلق من العوالم اضعافا مضاعفه علی سرمد الابد لکان عنده سواء کفروا به باجمعهم به او و حدوه ]

اگر بر سبیل فرض،خداوند بزرگ در اطوار زمان تا انقراض عالم چند برابر آنچه آفریده،عالم ها بیافریند و همه مشرک و کافر باشند،به وجود مقدس او نقصان راه نیابد و برای ذات و صفات او فرقی نکند و اگر همه مسلم و مؤمن باشند و در کمال اطاعت و انقیاد زندگی کنند به هیچ وجه نفعی و کمالی برای حضرت او حاصل نگردد،چرا که هر چه کمال اوست و به جنابش لایق است برای او حاصل است و قوه و تحصیل و انتظار نقص است و هیچ کدام لایق او نیست که او از صفات نقیصه منزه و پاک است.