عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 230

4-لزوم مسئلۀ حزن و ترس در هنگام قرائت.

5-حرمت سبک انگاشتن عظمت حق.

6-خسارت سنگین در عدم توجه به حقیقت قرآن.

در پیشگاه قرآن

مسئلۀ نزول قرآن،امین وحی،روز بعثت،اعجاز قرآن،شمارۀ حروف،شمارۀ کلمات،شمارۀ جملات،تعداد آیات،حزب و جزء،شمارۀ سور،زبر و بینات، مطلق و مقید،خاص و عام،ناسخ و منسوخ،محکم و متشابه و...از مسائل بسیار مهمی است که جا دارد نسبت به هر یک بحث مفصل و گسترده ای مطرح گردد، ولی از آنجا که این نوشته مباحث عالی عرفان اسلامی و اخلاق الهی و روش انبیا و اولیا را دنبال می کند،از عهده اش خارج و خوانندگان و محققان می توانند به کتب مفصلی که در این زمینه نگاشته شده مراجعه کنند.

قرآن، کلام جاوید حق و معجزۀ ابدی رسالت پیامبر و نور الهی و کتاب با عظمت خداوندی است.

قرآن، ریسمان محکم الهی،منشور حیات طیبه،خیر دنیا و آخرت و مایۀ سعادت انسان در دو جهان است.

قرآن، رمز حقایق،به حقیقت ناطق و گفتار صادق و محبوب قلب عاشق و برای ایجاد سلامت دنیا و آخرت برای همۀ انسان ها لایق است.

قرآن، کلید خوشبختی،پیش گیری از بدبختی،صفای باطن،آرایش ظاهر،امید امیدوار و مرکز اسرار الهی است.

قرآن، چراغ هدایت،شاهد نبوت،ضامن رسالت،عین دلالت،کمال آدمیت و رهنمای تمام انسان ها به سوی خیر و سعادت است.