عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 252

1-فراگیری قرآن

از ابتدای بعثت رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله تا شروع غیبت که همزمان با ولادت امام عصر-نزدیک به دویست و شصت و هشت سال-است،در این مدت پیامبر بزرگ صلی الله علیه و آله و ائمه طاهرین علیهم السلام تا سر حد باختن جان تمام همت خود را بر تعلیم و تفهیم قرآن و زمینه سازی برای عمل به کتاب خدا صرف کردند؛شما می دانید که هر دقیقه و ثانیه از عمر این بزرگواران برتر از تمام عالم است:

لَضَرْبَهُ عَلیٍّ یَوْمَ الْخَنْدَقِ أفْضَلُ مِنْ عِبٰادَهِ الثَّقَلَیْنِ (1).

هرآینه ضربت علی روز خندق برتر از عبادت ثقلین (انس و جن) می باشد.

یک ضربت زدن مگر چه اندازه وقت می گیرد ؟ همین مقدار وقت و عمل در آن بنا به فرمودۀ نبی اسلام صلی الله علیه و آله از عبادت ثقلین بالاتر است،دقایق عمر پیامبر صلی الله علیه و آله و همۀ ائمه علیهم السلام به همین میزان است و این بزرگواران این مدت پر بها را خرج این سه برنامۀ با عظمت کردند؛بر ماست که از زحمات آن عزیزان الهی قدردانی کنیم و قدردانی زحمات آنان در عمل به سه برنامۀ مذکور است.

روشی که پیامبر بزرگ صلی الله علیه و آله و ائمۀ طاهرین علیهم السلام نسبت به قرآن در میان مردم داشتند به دستور خود قرآن بود؛قرآن است که تاکید بر تعلیم قرائت و تفهیم مفاهیم و عمل به آیات خداوندی دارد.

در آخرین آیۀ سورۀ مزمل که احتمالاً سورۀ سوم یا چهارم قرآن از نظر نزول است در مسئلۀ قرائت می خوانیم:

[فَاقْرَؤُا مٰا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَیَکُونُ مِنْکُمْ مَرْضیٰ وَ آخَرُونَ