عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 273

بارگاه مقدس و والا را دارند ؟

منافق و مغرور،متکبر و خائن،سهل انگار و سست بنیان،به چه صورت در این پیشگاه مقدس راه یابند ؟

اینجا جایگاه مقربان،اصحاب یمین،سابقون،صالحون،مؤمنون،متوکلون، صابرون و مجاهدان فی سبیل اللّه است.

اینجا جایگاه آن انسان های والایی است که عمری با طاغوت درون و برون جنگیده و بر هر دو غلبه کرده اند.

اینجا جایگاه آن عاشقانی است که دست از ما سوا بریده و جز عشق حضرت او محوری قبول نکرده و غیر او را در زندگی حاکم نمی دانند.اینجا جایگاه فرزانه مردمی است که دل از غیر او پاک کرده و خویش را برای لقا و وصول آماده ساخته و حقوق حق و خلق را در حد شؤون مراعات نموده و سراسر وجود هستی و موجودیت آنان فریاد«یا اللّه و یا رب»می زند.

اینجا جایگاه والهان و عاشقان و مستان می عشق جناب اوست که از خود و از هستی بی خبر و تنها از حضرت جانان خبر دارند و با تمام وجود واله و سرگردان و غرق در حیرت و شورند.

اینجا جایگاه برافروختگان و دل سوختگان و یاران یار و ناصران حق و فقیران کوی و دردمندان جمال محبوب و مستمندان خاک حضرت جانان است؛جای آن مردان والا و زنان ارزنده ای است که چهرۀ آنان چراغ حیات و شمع وجودشان،نور راه و دل پاکشان آیینۀ انعکاس صفات است و با تمام هستی در برابر آن جناب غرق در فکرت و حیرتند.

جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد*** و آوازۀ جمالت اندر جهان نگنجد