عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 275

1- 1)- عطار نیشابوری.

2- 2) -بحار الأنوار:157/40،باب 93.

(ویژگی های قرآن در کلام عین القضات)

عین القضات در«تمهیدات»می گوید:

ای عزیز ! از این آیت چه فهم کرده ای که حق تعالی می گوید:

[ لَوْ أَنْزَلْنٰا هٰذَا الْقُرْآنَ عَلیٰ جَبَلٍ لَرَأَیْتَهُ خٰاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَهِ اللّٰهِ ] (1).

اگر این قرآن را بر کوهی نازل می کردیم،قطعاً آن را از ترس خدا فروتن و از هم پاشیده می دیدی.

و مصطفی صلی الله علیه و آله گفت:

ألْقُرْآنُ غِنَیً لٰا غِنَی دُونَهُ وَ لا فَقْرَ بَعْدَهُ (2).

قرآن ثروتی است که بالاتر از او ثروتی نیست و هیچ فقری بعد از او نمی باشد.

ای عزیز ! چون قرآن نقاب عزت از روی خود برگیرد و برقع عظمت بردارد، همۀ بیماران فراق لقای خدا را تبارک و تعالی شفا دهد و جمله از درد خود نجات یابند.

از مصطفی صلی الله علیه و آله بشنو که گفت:

ألْقُرآنُ هُوَ الْدَّوٰاءُ (3).

قرآن دوا است.

1- 1) -حشر (59):21.
2- 2) -جامع الأخبار:40،الفصل الحادی و العشرون فی القرآن؛وسائل الشیعه:168/1،باب 1،حدیث 7646؛بحار الأنوار:17/89،باب 1،حدیث 18.
3- 3) -الدعوات،راوندی:188،حدیث 521؛بحار الأنوار:176/89،باب 18،حدیث 4.