عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 280

[ بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِیدٌ ] (1).

[ چنین نیست که دربارۀ قرآن می پندارند ] بلکه آن،قرآنی باعظمت و بلند مرتبه است.

در پردۀ دیگر «مبین» خوانند که:

[وَ کِتٰابٌ مُبِینٌ ] (2).

نور و کتابی روشنگر آمده است.

در پردۀ دیگر «عظیم» خوانند:

[ وَ لَقَدْ آتَیْنٰاکَ سَبْعاً مِنَ الْمَثٰانِی وَ الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ ] (3).

و به راستی که هفت آیه از مثانی [ یعنی سورۀ حمد ] و قرآن بزرگ را به تو عطا کردیم.

در پردۀ دیگر «عزیز» خوانند که:

[ وَ إِنَّهُ لَکِتٰابٌ عَزِیزٌ ] (4).

بی تردید قرآن کتابی است شکست ناپذیر.

در عالمی دیگر «کریم» خوانند که:

[ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ] (5).

یقیناً این قرآن،قرآنی است ارجمند و باارزش.

1- 1) -بروج (85):21.
2- 2) -مائده (5):15.
3- 3) -حجر (15):87.
4- 4) -فصلت (41):41.
5- 5) -واقعه (56):77.