عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 289

2-فراغت در قرائت

بدن آسوده با مراعات بهداشت تن و روان به دست می آید؛اگر انسان مراعات قواعد بهداشت تن و روان را ننماید،در عبادت نشاط و حواس جمع نخواهد داشت و به خصوص موفق به قرائت و فهم واقعی قرآن نخواهد گشت.

3-محل قرائت

محل قرائت قرآن هم باید خالی از کشش های مادی و شیطانی و غریزی باشد که در میان جمع این کشش ها و عوامل،امکان قرائت قرآن،به نحوی که حضرت او خواسته وجود ندارد،جایی که از هر گوشۀ آن صدایی بلند و عاملی انسان را به سوی خود می کشد،جای قرائت قرآن و به عبارت دیگر خواندن نماز نیست.

بهترین محل برای قرائت واقعی مساجد است؛بهترین مسجد نیز آن مسجدی است که از زر و زیور و آرایش های فریبنده و جلب کنندۀ حواس،خالی است.

برخی از مساجد از نظر ساختمان برون و درون و زینت و آرایش و جمال و جلال ظاهر،آدمی را به یاد ساختمان های مادی گرایان و اهل دنیا می اندازد و در تمام وقتی که انسان در نماز است،به جای یاد خدا،به فکر آرایش و زیور محراب و در و دیوار و وضع مسجد است.

مسجد در زمان پیامبر بزرگ اسلام صلی الله علیه و آله،عبارت از یک زمین محصور بود و هیچ گونه زر و زیور و آرایش در آن وجود نداشت.

در مسجدی که پیامبر صلی الله علیه و آله بنا کرده بود،جز ریگ بیابان فرش نداشت و جز آسمان برای آن سایبانی نبود.

در همان مسجد بود که مردان و زنان بزرگی به جامعۀ انسانیت تحویل داده شد