عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 293

از او بخواهید که برای نجات دل شما از دسترس شیطان و دخالت طالوت و تصرف ابلیس به شما توفیق داده و در این مهم شما را یاری و مدد کند.

به قول فیض کاشانی آن شوریدۀ شیدا:

یا رب این مهجور را در بزم وصلت بارده***از می روحانیانش ساغر سرشار ده

دل به جان آمد مرا زین عالم پر شور و شر*** راه بنما سوی قدسم عیش بیآزار ده

سخت می ترسم که عالم گردد از عشقم خراب*** یا رب این سیلاب خون را ره به دریا بار ده

در فراغت مُردم ای جان جهان رحمی بکن*** یا دلم خوش کن به وعدی یا به وصلم بار ده

دل همی خواهد که قربانت شود در عید وصل*** جان لاغر را بپرور شیوه این کار ده

یا رب آن ساعت که از دهشت زبان ماند زکار*** فیض را الهام حق کن طاقت گفتار ده

بدان که،دل آدمی را یک روی وی در عالم روحانیت است و یک روی در عالم جسمانیت،تا هر مدد و فیض که از روح می ستاند در آن عالم قسمت کند،چه از دل به هر عضوی عرقی پیوسته است،تا مدد فیض روح به جملۀ اعضا برسد و حس و حرکت یابد و اگر فیض روح به یک عضو نرسد،به سبب سده ای که در آن عرق که مجاری فیض است پدید آید،آن عضو از حرکت فرو ماند و مفلوج شود و اگر این سده در دل پدید آید و فیض روح یک طرفه العین از دل منقطع شود قالب از کار فرو ماند و حیات منقطع گردد.