عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 299

دل را نیز سجده بر هفت طور واجب است و سجدۀ اول آن است که روی از همۀ مخلوقات بگرداند و از تمتعات دنیوی و اخروی اعراض کند و به همگی وجوه متوجه حضرت شود و از حق جز حق هیچ نطلبد (1).

ما ز دوست غیر از دوست مقصدی نمی خواهیم*** حور و جنت ای زاهد بر تو باد ارزانی

بستن درهای ورود شیطان

اشاره

شیطان و عوامل ضد الهی و انسانی برای دست یافتن به انسان و از دست گرفتن سرمایه های معنوی او و نابود ساختن قوا و استعدادهای الهی اش و زیر صفر بردن اعتبار و ارزش خدایی اش،راه های گوناگون دارند که خود انسان علت باز بودن آن راه هاست که با توفیق حضرت محبوب و رعایت قواعد الهیه راه های نفوذ دشمنان دیرینه سد خواهد شد.

راستی ! نسبت به خود آسوده نباشید و از شرور و فتن و علل اغوا و وسوسه غافل نباشید که تا زنده اید خطر بر شما نزدیک است و بر شماست که همیشه در حالت دفع خطر باشید،راه دفع تمام خطرات ابلیسی و شیطانی و طاغوتی پناه بردن به خداست که اگر عملاً پناه ببرید از خطر در امان خواهید بود،گفتن«اعوذ باللّه»و این گونه استعاذه را چندان قدرتی و کمالی نیست،استعاذۀ حقیقی آن است که هر در ورود آن دیو و طریق اغوا و اضلال او بازشناسی و از هر راه که قصد تو کند سر راه در وی دربندی.