عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 303

و آن شیطان فاصله ای به دوری مشرق و مغرب بود که او برای من همنشین و یار بسیار بدی بود.

آن روز حسرت و پشیمانی برای شما سودی ندارد؛زیرا در دنیا از حدود الهی تجاوز کردید و امروز با شیاطین در عذاب دوزخ شریک هستید.

هفتم: از راه ریا و سمعه و طلب خودنمایی در می آید و آن طریق را به اخلاص در اعمال باید گرفت و اعتماد بر کریمۀ:

[ وَ لاٰ یُشْرِکْ بِعِبٰادَهِ رَبِّهِ أَحَداً ] (1).

و هیچ کس را در پرستش پروردگارش شریک نکند.

هشتم: از راه بخل در می آید،دل را به فنای:مٰا فی ایْدِی النّٰاسِ یَنْفَدُ (2).

قرار باید داد و به بقای:

[ مٰا عِنْدَ اللّٰهِ بٰاقٍ ] (3).

آنچه [ از پاداش و ثواب ] نزد خداست،باقی می ماند.

اقرار باید کرد.

نهم: کبر و آن را بقوت بازوی تواضع مسدود باید ساخت و به حکم:

[ إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّٰهِ أَتْقٰاکُمْ ] (4).

بی تردید گرامی ترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شماست.یقیناً خدا دانا و آگاه است.

1- 1) -کهف (18):110.
2- 2) -آنچه در دست انسان است تمام می شود.
3- 3) -نحل (16):96.
4- 4) -حجرات (49):13.