عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 308

و اخلاص به او پناه برد،پناهش می دهد و از شرّ شیطان مصونش می فرماید.

در این مسئله بسیار مهم به یک نکته باید توجه داشت و آن این که،همان طور که برای تشرف به حضور بزرگان تشریفات خاصی،از قبیل لباس مخصوص و تحصیل اجازه و تعیین وقت و غیره لازم است،برای حضور در پیشگاه رب الارباب و ملک الملوک نیز علاوه بر طهارت لباس و تن،طهارت روح و نفس و دل می باید،از این جهت است که هنگام قرائت قرآن،به خصوص خواندن سورۀ حمد در نماز،امر آمده که:

[ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّیْطٰانِ الرَّجِیمِ ] (1).

از شیطان رانده شده به خدا پناه ببر.

یعنی دل و جان و عمل خود،با آراستن به حقایق الهی پاک کن که از گرو شیطان بیرون آمده و از قیود او خلاص گردی و به مقام با عظمت آشنایی رسی که چون آشنا شدی،به دربار او راه یابی،بدون این که سگ های اطراف درگاه به تو حمله آرند که سگ های اطراف پیشگاه سلطان را با آشنایان کاری نیست و جرأت حمله بر دوستان و محبان را ندارند.مگر در قرآن نخوانده ای که حضرت رب العزه به این سگ هار رانده شده فرمود:

[ إِنَّ عِبٰادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطٰانٌ إِلاّٰ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغٰاوِینَ ] (2).

قطعاً تو را بر بندگانم تسلّطی نیست،مگر بر گمراهانی که از تو پیروی می کنند.

اما دیگران را که به انواع معاصی آلوده اند و با اعمال زشت و صفات ناپسندیده موصوفند،جرأت پیش رفتن به پیشگاه او نباشد،مگر این که از روی اخلاص به