عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 31

حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام نازل شده است،خداوند بزرگ به پا داشتن نماز را از ویژگی های آن حضرت شمرده و آن را به عنوان علامت و نشانۀ آن محور ایمان قرار داده است (1)؛در متن آیۀ شریفه می خوانیم:

همانا همه کارۀ شما تنها خدا و رسول و آن گرویدگانی هستند که نماز را بپا داشته و در حال رکوع ادای زکات می کنند !

تمسّک به کتاب و اقامۀ نماز

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَاناً وَ عَلیٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ*رَضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذٰلِکَ لِمَنْ خَشِیَ رَبَّهُ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَهَ وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ ] (2).

مؤمنان،فقط کسانی هستند که چون یاد خدا شود،دل هایشان ترسان می شود، و هنگامی که آیات او بر آنان خوانده شود بر ایمانشان می افزاید،و بر پروردگارشان توکل می کنند.*هم آنان که نماز را برپا می دارند و ازآنچه به آنان روزی داده ایم،انفاق می کنند.

[ وَ الَّذِینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتٰابِ وَ أَقٰامُوا الصَّلاٰهَ إِنّٰا لاٰ نُضِیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِینَ ] (3).

و آنان که به کتاب [ آسمانی ] چنگ می زنند [ و عملاً به آیاتش پای بندند ]

1- 1) -تفسیر القمی:170/1،تفسیر العیاشی:328/1،حدیث 139؛تفسیر الکشاف:682/1؛التفسیر الکبیر:31/12؛مجمع البیان:263/3.
2- 2) -انفال (8):2-3.
3- 3) -اعراف (7):170.