عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 317

(دلیل دشمنی با شیطان)

غزالی می گوید:

بر تو باد ای برادر ! که به محاربت شیطان کنی و در قهر کردن او باشی از برای دو خصلت:

یکی آن که او دشمنی است که هیچ طمع مصالحت با او نتوان داشت،پس باید که بر او ابقا نکنی که او به غیر از هلاک تو قانع نشود،پس از مثل چنین دشمنی ایمن نشاید بود و از تدبیر دفع او غافل نتوان بود،در این دو آیت تأمل کن که حق جل جلاله می فرماید:

[ أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یٰا بَنِی آدَمَ أَنْ لاٰ تَعْبُدُوا الشَّیْطٰانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ ] (1).

ای فرزندان آدم ! آیا به شما سفارش نکردم که شیطان را مپرستید که او بی تردید دشمن آشکاری برای شماست ؟

و آیت دوم:

[ إِنَّ الشَّیْطٰانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمٰا یَدْعُوا حِزْبَهُ لِیَکُونُوا مِنْ أَصْحٰابِ السَّعِیرِ ] (2).

بی تردید شیطان،دشمن شماست،پس او را دشمن خود بگیرید.[ او ] گروهش را فقط [ به این سبب به فسق و فجور ] دعوت می کند که اهل آتش سوزان گردند.

و این غایت پرهیز فرمودن است از شیطان.