عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 333

[ فإذا شرب کأسا من هذا المشرب حینئذ لا یختار علی ذلک الحال حالا و لا علی ذلک الوقت وقتا بل یؤثره علی کل طاعه و عباده لأن فیه المناجاه مع الرب بلا واسطه ]

چون قاری جامی از این شراب روحانی چشید و سرش از محبت الهی گرم شد، هیچ حالی را بر این حال اختیار نخواهد کرد و بر این کار،کاری را ترجیح نخواهد داد و وقتی جز این وقت نخواهد گرفت،بلکه چنین برنامه ای را بر اکثر طاعات و عبادات مقدم خواهد داشت،چرا که تلاوت کتاب،مناجات بی واسطۀ با حضرت اوست و انس با جنابش بدون حاجب و مانع.

ز شراب وصل جانان سر من خمار دارد***سر خود گرفته دل هم سر آن دیار دارد

چه کند دگر جهان را چو رسید جان به جانان*** چو رسید جان به جانان به جهان چه کار دارد

سر من ندارد این سر غم من ندارد این دل*** که به این سر و به این دل غم کار و بار دارد

ببر از سرم نصیحت ببر از برم گرانی*** نه سرم خرد پذیرد نه دلم قرار دارد

سر من پر از جنون و دل من پر است از عشق*** نه سرم به حال عقل و نه دل اختیار دارد

سر پر غرور زاهد به خیال حور خورسند*** دل بی قرار عاشق سر زلف یار دارد