عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 35

نماز در آیینۀ روایات

اشاره

پس از قرآن مجید،وقتی به مسئله نماز در احادیث اسلامی مراجعه می کنیم، می بینیم که انبیای الهی و امامان معصوم علیهم السلام بیش از همۀ احکام به مسئلۀ نماز پافشاری دارند.

نماز، جامع بسیاری از عبادات و حقایق است و نمازگزار،در حقیقت،در اتصال با عنایات و الطاف حضرت حق است.

در کلمات ارباب معرفت و صاحبان دل و سالکان راه و عارفان عاشق و بیداران وارسته آمده:

نماز، پوششی برای انسان است که تمام زیورها و زینت های معنوی و ملکوتی با آن است و انسان چون نماز را با تمام شرایطش به جای آورد،در آیینۀ غیب عالم، به زیباترین چهرۀ ممکن در شخصیت و آدمیت تجلی می کند.

در سخنان کاملان صادق و شناگران دریای عشق و آوارگان کوی محبوب آمده:

ایمان خرقۀ ستاری است،اصل ایمان عنایت حق است،حقیقت ایمان ترک ما سوی اللّه است،سرّ ایمان کلمۀ شهادت است،جان ایمان قرآن است،تاج ایمان طاعت است،تخم ایمان علم است،برگ ایمان تقواست،پوست ایمان شرم است،بیخ ایمان خوف است،تنۀ ایمان توبه است،میوۀ ایمان معرفت و صدق است،کمال ایمان تسلیم است،مسکن ایمان قول مؤمن است،پاکی خرقۀ حیات است،جان خرقۀ ثناست،فریضه خرقۀ صحت است،غسل خرقۀ ترک و تجرید است،این همه در نماز قابل تحقق است،در حقیقت نماز آیینۀ تمام این حقایق و میدانی برای این وقایع عالی الهیه است.

کسی این جام معنی می کند نوش***که کردست او سر خود را فراموش

به گرد پرده اسرار کم گرد ***که نبَْوَد مرد این اسرار هر مرد