عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 357

چشم بگشا که جلوۀ دلدار***متجلی است از در و دیوار

نحن اقرب الیه آمده است*** دور افتاده ای تو از پندار

کل شیء محیط می بینم ***آنچه می بینمش به نقش و نگار

او به پیش تو ایستاده چو سرو*** سر فرو برده ای تو نرگسوار

سرمه ای گر زنور بی بصری*** نکشی در دو چشم بر سر کار

اندرون و برون نشیب و فراز*** از پس و پیش و از یمین و یسار

شاهد لا اله الّا هو*** پیش تو پرده گیرد از رخسار

کاروان نفخت من روحی*** به سرای تو برگشاید بار

ثم وجه اللّه آیدت به نظر*** وهو معکم نمایدت دیدار

این تماشا چو بنگری گویی*** لیس فی الدار غیره دیار

گر تو علم الیقین به دست آری*** سوی عین الیقین بیابی بار

عشق او در دلت کند منزل*** روز روشن نمایدت شب تار

محو گردی چنانکه از مستی*** نشناسی همی سر و دستار

کار کن کار پیش از آنکه اجل*** به در آرد زهستی تو دمار

قلم راستی به دست آور ***بر ورق های جان و دل بنگار

مفهوم شکر،مدح،حمد

شکر،سپاس گزاری در برابر نعمت است بدون توجه به مقام صاحب نعمت.

مدح،ستایش ممدوح است به خاطر جمال و کمالی که دارد بدون توجه به نعمت و احسان او.

حمد،جامع معنای سپاس و مدح است،حمد یعنی سپاس گزاری در برابر تمام نعمت های داده شده و احسان و عنایت دوست،با توجه به مقام عالی او که جامع