عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 381

می آورد و هرگز نابود نمی شود.

عارفان بینادل و مردان حق و واصلان بزم فضیلت و مقیمان حضرت حقیقت در نزد همۀ ملت ها یک شرارۀ کوچکی از آتش این عشق در کانون دل داشته اند و تنها یک جرعه و بلکه یک قطره از این بادۀ جان بخش خورده بودند که با یک شرارۀ دل ایشان جهان بین گشته و از این یک قطرۀ جان،ایشان سرمست دو عالم شده بودند.

این عشق است که در دل همۀ انبیا و اولیا و عرفا جایگزین بوده و تجلی نموده و از زبان همۀ ایشان گویا و پرتو افشان گردیده است.

تا عشق تو خیمه زد به جانم***از عرش برین گشت شانم

شد عالم و آدمم فراموش*** از یاد تو یار مهربانم

مینوشم از آن دو نرگس مست*** تا مست ابد شود روانم

عشق است و وفا و مهربانی*** ارکان و عناصر روانم

گم گشت دلی که خود نشان داشت*** از لطف زیار بی نشانم

یک مشت گل است تن ولی جان***صد باغ گل است در نهانم

رحم آر به عاشقی چنین زار***می پرس زحال ناتوانم

خون شد دل آسمان به حالم*** چون دید دو چشم خون فشانم

بگسست دل از جهان الهی*** پیوست به یار دلستانم

خداوند یگانه

أَحَدٌ ] یعنی یگانه و خدای مطلق و حقیقی که به هیچ صورت قابل تعدد و کثرت نیست.

حضرت علی علیه السلام می فرماید: