عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 45

برای نماز از میان ملائکه موکلی است که کاری غیر آن ندارد،چون مکلف از نماز فراغت پیدا کند،آن را به طرف خدا می برد،اگر قابل قبول باشد قبول می شود و اگر از طرف حق قبول نشود،خطاب می رسد:این نماز را به بنده ام بازگردان.

ملک نماز را باز گردانده و به صورت صاحبش می زند و می گوید:وای بر تو که همیشه عملی داری که باعث سرشکستگی من است (1).

و نیز از ابو بصیر نقل شده:

بر ام حمیده وارد شدم،تا او را در عزای امام صادق علیه السلام تسلیت بگویم.او گریه کرد و من نیز گریستم.سپس گفت:ای ابو محمد ! اگر حضرت صادق علیه السلام را به وقت مرگ می دیدی تعجب می کردی ! دو چشمش را باز کرد و فرمود:همۀ کسانی که با من آشنایی دارند دور من جمع کنید،کسی نماند مگر این که به محضر آن جناب آمد،آن گاه به همه نظر کرد و فرمود:شفاعت ما شامل کسانی که نماز را سبک بشمارند،نمی شود (2)!

عَنْ ابی جَعْفَرٍ علیه السلام قٰالَ:اَلصَّلٰاهُ عَمُودُ الدّینِ مَثَلُهٰا کَمَثَلِ عَمُودِ الْفُسْطٰاطِ اذٰا ثَبَتَ الْعَمُودُ ثَبَتَ الْاَوْتٰادُ وَ الْاَطْنٰابُ وَ اذٰا مٰالَ الْعَمُودُ وَ انْکَسَرَ لَمْ یَثْبُتْ وَتِدٌ وَ لا طُنُبٌ (3):

امام باقر علیه السلام فرمود:نماز ستون دین است و برنامه آن برای دین همانند ستون خیمه است،وقتی ستون ثابت و پا برجا باشد،میخ ها و طناب ها پابرجاست، ولی وقتی ستون از ثبوت بیفتد و بشکند،میخ و طنابی پا برجا نمی ماند.

1- 1) -الکافی:488/3،باب النوادر،حدیث 10؛ثواب الأعمال:229؛بحار الأنوار:262/81،باب 16،حدیث 62.
2- 2) -الأمالی،شیخ صدوق:484،المجلس الثالث و السبعون،حدیث 10؛المحاسن:80/1،باب 3،حدیث 6؛وسائل الشیعه:26/4،باب 6،حدیث 4423.
3- 3) -المحاسن:44/1،حدیث 60؛وسائل الشیعه:27/4،باب 6،حدیث 4424.