عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 52

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود:نماز خود را ضایع مکنید،که هر کس نمازش را ضایع کند،با قارون و هامان محشور می شود و سزاوار است که خداوند،او را با منافقین به آتش جهنم ببرد؛وای بر کسی که بر حفظ نمازش اقدام نکند و به ادای سنت حق یا (سنّت پیامبر) برنخیزد.

امیر المؤمنین علیه السلام در کلامی که اصحابش را وصیت می کرد،فرمود:

نسبت به مسئلۀ نماز متعهد باشید و بر آن محافظت کنید و آن را زیاد بجای آرید و به وسیلۀ آن به حضرت حق تقرب جویید؛زیرا نماز بر مردم مؤمن واجب شده؛ شما جواب گرفتاران به عذاب الهی را نشنیده اید وقتی از آنان می پرسند که علت جهنم آمدن شما چه بود ؟ می گویند:از نمازگزاران نبودیم ! !

نماز،گناهان نمازگزار را هم چون برگ درخت می ریزد و او را از اسارت هوا و عذاب نجات می دهد.

نبی اسلام صلی الله علیه و آله،نماز را تشبیه به حمام در خانۀ مرد فرموده که شبانه روز پنج بار خود را در آن شستشو دهد که با چنین برنامه ای هیچ گونه چرکی در بدن نمی ماند (1).

مؤمنان حقیقی،حق با عظمت نماز را شناخته اند که زینت متاع دنیا و مال و اولاد آنان را از نماز بازشان نمی دارد؛خدای بزرگ فرموده:

[ رِجٰالٌ لاٰ تُلْهِیهِمْ تِجٰارَهٌ وَ لاٰ بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللّٰهِ وَ إِقٰامِ الصَّلاٰهِ وَ إِیتٰاءِ الزَّکٰاهِ ] (2).

مردانی که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات باز نمی دارد.