عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 54

مردی از یاران خود را نزد حضرت امام صادق علیه السلام تعریف کردم و به خوبی ثنای او را گفتم.حضرت به من فرمود:نماز او چگونه است (1)؟

امام باقر علیه السلام می فرماید:

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

زمانی که بندۀ مؤمن به نماز برمی خیزد،خداوند به او نظر می کند.یا فرمود:

خداوند تا پایان نماز به او روی می آورد و از بالای سر او تا افق آسمان سایۀ رحمت قرار می دهد و از حول و حوش او تا بالای آسمان پر از ملائکه می شود و ملکی موکل او می گردد که بالای سرش بایستد و به او بگوید:ای نمازگزار ! اگر می دانستی چه وجودی تو را می نگرد و با که مناجات می کنی رو برنگردانده و هرگز از جایت حرکت نمی کردی (2)!

امام صادق علیه السلام فرمود:

هرگاه نماز واجب بجای آوردی آن را به وقت خودش بجای آر و تصور کن این آخرین نماز توست،نمازی که دیگر آن را به دست نخواهی آورد؛چشم به جایگاه سجودت داشته باش،اگر بدانی در راست و چپ تو چه خبر است هر آینه نمازت را نیکو بجای آوری،بدان در برابر وجود بزرگی ایستاده ای که تو را می بیند ولی تو او را نمی بینی (3).

امام صادق علیه السلام می فرماید:

وقتی عبد وارد نماز می شود و نمازش را سبک بجای می آورد و ادب و وقار و طمأنینه را آن طوری که باید مراعات نمی کند،خداوند به ملائکه می فرماید:

1- 1) -الکافی:487/3،باب النوادر،حدیث 4؛وسائل الشیعه:32/4،باب 8،حدیث 4436.
2- 2) -وسائل الشیعه:32/4،باب 8،حدیث 4437.
3- 3) -وسائل الشیعه:34/4،باب 8،حدیث 4443.