عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 56

اتصال به غسل و وضو و تیممی که آب و خاکش از راه حرام است،به بارگاه عزت آن عزیز راه یابد.

آنجا مقام پاکان و نیکان است،آنجا منزل بینایان و دانایان است،آنجا راه عارفان و عاشقان است.

عارف و عاشق،محال است در مسئلۀ لباس و مکان و طهارت از دستور معشوق و محبوب سرپیچی کند.

مگر مؤمن قدرت دارد به مال کسی چشم بدوزد،تا چه رسد که آن مال را غاصبانه تصرف کند.

مگر برای مؤمن امکان دارد با آب غصبی یا خاک حرام غسل یا وضو یا تیمم بسازد،آن وضو و غسل و تیمم مگر طهارت است ؟

چون عبد از محصول زحمت و کوشش خود لباس و طهارت و مکان را به دست آورد و در این زمینه سیر و سلوکش را به پایان برد،وارد مرحلۀ بعد و منزل دیگر می شود و آن منزل عبارت است از،بیرون آوردن لباس گناه از وجود و به تن کردن لباس تقوا و پاک کردن غبار و خاک شیطنت از صفحۀ نفس و تیمم بر خاک کوی محبوب و بیرون ریختن لجن هوا و رذایل از قلب و شستشوی وجود با آب عشق یار و رها کردن زمین دو رویی و مکر و حیله و قرار گرفتن در مقام تسلیم،آن مقامی که جز پاکی و طهارت ظاهر و باطن نماند و جز ترک سر و در باختن جان برای رسیدن به وصال جانان هوسی نباشد.

نقد جان را در بهای زلف جانان می دهم***عاشقم وز بهر سودایی چنین جان می دهم

ای که از حال من آشفته می پرسی مپرس*** کز پریشانی خبرهای پریشان می دهم