عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 61

در قلب از این سر جذوه ای است که دم از او نزنم،تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل ! !

در دل بی خبران جز غم عالم غم نیست***در غم عشق تو ما را خبر از عالم نیست

خاک آدم که سرشتند غرض عشق تو بود*** هر که خاک ره عشق تو نشد آدم نیست

از جنون من و حسن تو سخن بسیار است*** قصه ما و تو از لیلی و مجنون کم نیست

گر طبیبان زپی داغ تو مرهم سازند*** کی گذاریم که آن داغ کم از مرهم نیست

من که امروز هلاک دم جان بخش توام***دم عیسی چه کنم چون دم او این دم نیست(1)

مناجات در نماز

ای عزیز ! تو نیز به قدر میسور و مقدار مقدور،این وقت مناجات را غنیمت شمار و به آداب قلبیۀ آن قیام کن و به قلب خود بفهمان که مایۀ حیات ابدی اخروی و سرچشمه فضایل نفسانیه و رأس المال کرامات غیر متناهیه به مراودت و مؤانست با حق است و مناجات با او به ویژه در نماز که معجون روحانی ساخته شده با دست جلال حق است و از جمیع عبادات جامع تر و کامل تر است،پس بر اوقات و شرایط آن حتی الامکان محافظت کن و اوقات فضیلت آن را انتخاب نما که نورانیتی دارد که در دیگر اوقات نیست.