عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 64

ندانی و لایق عبادات و عبودیت نشماری و اذن در عبادت و عبودیت را فقط از شمول رحمت و عمیم لطف حضرت احدیت جلّت قدرته بدانی که اگر ذلت خود را نصب عین خود کردی و به جان و دل تواضع برای ذات مقدس حق نمودی و خود و عبودیت خود را ناچیز و بی ارزش دانستی،حق تعالی با تو تلطف فرماید و تو را مرتفع کند و به کرامات خود مخلّع فرماید ! !

این همه سود و منفعت،این همه عشق و محبت،این همه لطف و کرامت،این همه رأفت و رحمت گوشه ای از آثار و نتایج نماز است.

نماز،محبوب ترین عمل

اگر بگویند که نماز،باب رحمت،بارگاه قدس،میقات عاشقان،معراج مؤمنان،عشق عارفان،راه دانایان،صراط بینایان،جان متحیران،وسیلۀ قرب جانان و همه دردها را درمان است به خدا قسم چیزی به گزاف نگفته اند؛اگر در روایات شیعه آمده که نماز،محبوب ترین عمل در پیشگاه خداست،به حقیقت قسم که سخن حق است و عین واقعیت در ملک و ملکوت است.

عَنْ مُعٰاوِیَهِ بْنِ وَهَبٍ قٰالَ:سَاَلْتُ ابٰا عَبْدِ اللّهِ علیه السلام عَنْ افْضَلِ مٰا یُتَقَرَّبُ بِهِ الْعِبٰادُ الیٰ رَبِّهِمْ وَ احَبُّ ذٰلِکَ الیَ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مٰا هُوَ ؟ فَقٰالَ:مٰا اعْلَمْ شَیْئا بَعْدَ الْمَعْرِفَهِ افْضَلُ مِنْ هٰذِهِ الصَّلٰاهِ أَ لٰا تَریٰ انَّ الْعَبْدَ الصّٰالِحَ عیسیَ بْنَ مَرْیَمَ علیه السلام قٰالَ (1): [ وَ أَوْصٰانِی بِالصَّلاٰهِ وَ الزَّکٰاهِ مٰا دُمْتُ حَیًّا ] (2):

معاویه بن وهب که از راویان بزرگوار است می گوید:از حضرت صادق علیه السلام