عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 68

لباس غصبی،مکان غصبی،آب و خاک غیر مباح و لقمۀ حرام را ترک کرده و از جهت دیگر ملزم است قسمت اعظمی از محرمات باطنی،از قبیل کبر و حسد و ریا و نفاق و خدعه و شر و عجب و حقد و کینه را ترک نماید.

و از طرفی با اتصال به آداب قلبیه و روحیۀ نماز،به کسب حسنات و فضایل از قبیل مراقبه،محاسبه،توجه،ذکر،خلوص،پاکی،صافی نایل می گردد و این بهره ها که از برکت نماز نصیب او می شود بهره های الهی است؛پس با ترک محرمات،واجد تقوا و با اقامۀ نماز،دارنده نیکی ها می گردد و تقوا باعث این است که،گرامی ترین بنده شود و نیکی ها باعث این است که،به مقام«لی مع اللهی» برسد و چه ارزشی در عالم وجود بالاتر از مقام تقوا و مقام«لی مع اللهی»است ؟

[ إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّٰهِ أَتْقٰاکُمْ ] (1).

بی تردید گرامی ترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شماست.

[ إِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَ الَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ ] (2).

بی تردید خدا با کسانی می باشد که پرهیزکاری پیشه کردند و کسانی که [ از هر جهت ] نیکوکارند.

آری،به فرمودۀ قرآن مجید،نماز بازدارندۀ انسان از فحشا و منکرات (3)و به فرمودۀ معصوم علیه السلام نماز معراج مؤمن است (4).

1- 1) -حجرات (49):13.
2- 2) -نحل (16):128.
3- 3) -«إِنَّ الصَّلوٰهَ تَنْهَی عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنکَرِ»عنکبوت (29):45.
4- 4) -بحار الأنوار:303/79،باب 4.