عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 76

ما سیه گلیمان را جز بلا نمی آید*** بر دل بهایی نه هر بلا که بتوانی (1)

کدام نماز مورد قبول حق است ؟

بر اساس آیات شریفۀ قرآن و روایات معتبرۀ روشن شد که خداوند مهربان بر مبنای مصلحت خواهی و عشق به انسان و رشد و کمال او،مسئلۀ نماز را به عنوان یک فریضه و واجب حتمی از بندگانش خواسته و در این زمینه هیچ امت و ملتی استثنا نشده است.

نماز،امر خداست و امر مسئله ای نیست که از طرف انسان،ساده و سبک انگاشته شود.

آمر این امر خداست،خدای رحیم و کریم و رحمان و خالق و باری و مصور و رزاق و جلیل و قهار و ودود و غفور..

ارزش این امر به تناسب ارزش آمر اوست و عظمت بزرگی این امر در ارتباط با عظمت و بزرگی آمر است.

پیروی از امر این آمر واجب و لازم است،چون تجلی صلاح و دور بودن فساد و به پا بودن نظام متین و نظم دقیق حیات،مرهون پیروی از امر اوست.

مسئلۀ تجلی نظم و صلاح در حیات که محصول پیروی انسان از امر مولاست، اختصاص به انسان ندارد،بلکه برپایی نظام احسن هستی،در کل جهان خلقت و در ذره ذرۀ ساختمان کوچک ترین عنصر،تا گسترده ترین موجود،معلول پیروی و اتباع از امر الهی است ! !