عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 78

آیا جز حضرت او کسی سزاوار امر کردن به موجودات است و آیا موجودات جهان هستی حق دارند از امر کسی جز او پیروی کنند ؟ !

انبیای گرامی و ائمۀ طاهرین و اولیای کامل الهی،در خط سیر نبوت و امامت و ولایت جز تبلیغ امر و نهی حضرت او برنامه ای نداشتند؛آن بزرگواران،مأمور رساندن امر حق به خلق بوده و تکلیف داشتند زمینۀ برپا شدن امر او را در تمام شؤون زندگی بشر اعم از عبادت،سیاست،اقتصاد،اخلاق،اجتماع و خانواده فراهم آورند.

در زمینۀ اوامر حضرت حق نسبت به انسان،آن هم در میان احکام شرعیه هیچ امری شدت و اهمیت و عظمتش هم چون امر به نماز نیست.

نماز،امر خداست؛نماز،خواستۀ پروردگار عالم،عادل و حکیم است؛نماز، بر اساس مصلحت خواهی او نسبت به انسان امر شده است.

پیروی از این امر ضامن سعادت و باعث خیر دنیا و آخرت و عامل رشد و کمال آدم است و بر هر مرد و زن و عالی و دانی اطاعت از این امر واجب و لازم و سرپیچی از آن مایۀ خواری و ذلت در دنیا و آتش و عذاب در عالم آخرت است.

نماز،برنامه ای است الهی که برای انسان سود مادی و معنوی دارد و برای حل بسیاری از مشکلات زندگی به منزلۀ بهترین کلید است؛پیروی از این امر پر اهمیت،پاک کنندۀ صفحۀ حیات از انواع رذایل و پلیدی ها و آلودگی هاست.

امر الهی به نماز

نمونه ای از آیات قرآن که در آن امر به نماز شده،لازم است از نظر شما بگذرد: