عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 88

نماز در حال کسالت

امیر المؤمنین علیه السلام می فرماید:

هیچ کدام از شما با حالت کسالت یا خواب آلودگی یا با افکاری که او را به خود مشغول می سازد،به نماز نایستد؛زیرا او در پیشگاه پروردگار می باشد و جز این نیست که بهره و نصیب عبد از نمازش به همان اندازه است که از روی قلب توجه به خدا داشته و نیز آن حضرت از رسول اسلام نقل می کند که:

دو رکعت نماز مختصر ولی با تفکر و در حال یقین بهتر است از یک شب زنده داری (1)!

وضو یا غسل،یا تیمم را مطابق با احکام اسلام به جای آرید،آن گاه در مکان مباح یا بهتر از آن در مسجد جای بگیرید،سپس اول وقت را مراعات کنید،آن گاه با تمام هستی یعنی با عقل و روح و قلب و نفس و بدن به طرف قبله بایستید،سپس دل و جان را همان جا و برای همیشه از رذایل اخلاقی از قبیل ریا،حسد،بخل، حقد،کینه،عجب،نفاق و...پاک کنید و مواظب باشید که شکم و شهوت و لباستان آلوده به حرام نباشد؛آن گاه تمام حواس خود را در نیت خالص متمرکز کرده با قرائت صحیح تکبیرهالاحرام گفته و با عربی صحیح و حال الهی مسیر نماز را حرکت کرده و با غم و غصه به خاطر پایان گرفتن نماز،سلام نماز را ادا نموده از نماز خارج شوید و تصمیم قاطع شما بر این باشد که تا رسیدن به نماز دیگر از هر گناهی دوری جویید،آن وقت به طور حتم امیدوار به قبولی چنین نمازی باشید.