عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 92

جوار رب العزه با این حال سستی و فطور و سهل انگاری دست ندهد،مردانه باید قیام کرد تا به مطلوب رسید.

این فقیر دل غمین با حالت عجز و انکسار در پیشگاه رب العزه به مناجات برآمده و از حضرتش چنین مسئلت کرده ام:

ای محرم قلب راز داران***امید دل نیاز داران

ای گرمی روح پاک بازان*** مشتاق رخ تو عشق بازان

ای یار و رفیق مستمندان*** محبوب قلوب دردمندان

بر گم شدگان تو ره گشایی*** بر این دل تار من ضیایی

خالی زعمل ببین دو دستم*** از قید گنه دلم نرستم

یا رب چه کند ضعیف خسته*** این عبد ذلیل دل شکسته

برگو به کجا برد غم دل*** رحم ار نکنی بر او چه حاصل

افتاده بار ذلتم من*** غرق گنه مذلتم من

کس نیست چو من دچار عصیان*** محتاج و گدا به لطف و غفران

بنواز که بنده ای فقیرم ***بر دامن لطف مستجیرم

غرق است به ننگ و عار نامم*** تلخ است زدوری تو کامم

ای غوث و غیاث ره نشینان*** ای نور و صفای دل غمینان

از من تو ببخش هر گناهی*** ای رب غفور یا الهی

مسکین تو و فقیر کویم*** از جرم و گناه زشت رویم

چهرۀ پلید و زشت بی نماز

در نعمت های مادی و معنوی حضرت رب العالمین اندیشه کنید و ببینید که خداوند مهربان در اعطای این دو گونه نعمت چیزی از انسان فروگذار نکرده است.