عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 95

وضع تأسف بار بی نماز

انسانِ بی نماز چه موجود بی توجه و قدر ناشناسی است که بر سر سفرۀ الهی و خوان کرم حق تعالی نشسته و به هر کیفیت که می خواهد از نعمت استفاده می کند،آن گاه به جای تبدیل نعمت به عبادت-که در حقیقت شکر نعمت است - نعمت را تبدیل به کفر و مخالفت می کند.

در اینجا لازم است چهرۀ آلوده و وضع نکبت بار بی نماز را از آیات قرآن و روایات اسلامی بنگرید.

[ کُلُّ نَفْسٍ بِمٰا کَسَبَتْ رَهِینَهٌ* إِلاّٰ أَصْحٰابَ الْیَمِینِ* فِی جَنّٰاتٍ یَتَسٰاءَلُونَ * عَنِ الْمُجْرِمِینَ* مٰا سَلَکَکُمْ فِی سَقَرَ* قٰالُوا لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَ لَمْ نَکُ نُطْعِمُ الْمِسْکِینَ* وَ کُنّٰا نَخُوضُ مَعَ الْخٰائِضِینَ* وَ کُنّٰا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ* حَتّٰی أَتٰانَا الْیَقِینُ* فَمٰا تَنْفَعُهُمْ شَفٰاعَهُ الشّٰافِعِینَ ] (1).

هر کسی در گرو دست آورده های خویش است،*مگر سعادتمندان*که در بهشت ها از یکدیگر می پرسند*از روز و حال گنهکاران،*[ به آنان رو کرده ] می گویند:چه چیز شما را به دوزخ وارد کرد؟*می گویند:ما از نمازگزاران نبودیم*و به تهیدستان و نیازمندان طعام نمی دادیم*و با فرورفتگان [ در گفتار و کردار باطل] فرومی رفتیم،*و همواره روز جزا را انکار می کردیم*تا آنکه مرگ ما فرا رسید.*پس آنان را شفاعت شفیعان سودی نمی دهد؛

در روایت آمده: