عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 104

[ فَاسْجُدْ سُجُودَ مُتَوٰاضِعٍ لِلّهِ ذَلیلٍ عَلِمَ أنَّهُ خُلِقَ مِنْ تُرابٍ یَطَأَهُ الْخَلْقُ وَ أنَّهُ اتَّخَذَکَ مِنْ نُطْفَهٍ یَسْتَقْذِرُهٰا کُلَّ أحَدٍ وَ کُوِّنَ وَ لَمْ یَکُنْ ]

سجدۀ تواضع

خداوند بزرگ آن وجود مقدس و عظمت بی نهایت در بی نهایت را سجده تواضع و ذلت کن.

آری،در آیات قرآن به خصوص در آیات مربوط به خلقت و روایات و اخبار این باب و کتبی که تاکنون با معلومات کشف شده و با وسایل بسیار مجهز علمی نوشته اند دقت کن تا از طریق آثار پی به عظمت مؤثر ببری.

با این که آیات و روایات باب خلقت جزئی از وضع خلقت و اوضاع آفرینش را منعکس کرده اند،باز مطالعه در همین جزء اندک که چون مشتی به عنوان نمونه از خروار است،آن چنان نسبت به عظمت جان آفرین انسان را مبهوت و متحیر می کند که سرگشته وادی اعجاب می شود،آن گاه در برابر عظمت خلقت به کوچکی و حقارت خود بنگر،سپس لطف بی نهایت او را در حق خویش توجه کن، آن گاه با تمام وجودت نسبت به حضرت او سجدۀ تواضع و ذلت برو.

به گوشه ای از یک روایت برای تماشای دور نمای عظمت حضرت دوست توجه کن.