عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 128

1- 1)- مواعظ: سعدی.

[ وَ صِلْ صِدْقَ لِسٰانِکَ بِصَفٰاءِ صِدْقِ سِرِّکَ،فَإنَّهُ خَلَقَکَ عَبْداً وَ أمَرَکَ أنْ تَعْبُدَهُ بِقَلْبِکَ وَ لِسٰانِکَ وَ أنْ تُحَقِّقَ عُبُودِیَّتَکَ لَهُ وَ رُبُوبِیَّتَهُ لَکَ ]

خلوص در شهادتین

راستی ادعا و گفتارت را در اقرار به الوهیت و ربوبیت و وحدانیت حضرت او با صفا و پاکی و خلوص نیتت متصل کن که تمام بهره و منفعت تو از توحید از برکت این اتصال حاصل می شود:چرا که خداوند تو را بنده و مملوک خود آفریده و این که زمینۀ بندگی در تو قرار داده عین لطف اوست و از تو به وسیلۀ انبیا و کتب آسمانی خواسته است که حضرت او را با قلب و زبانت توأماً و با روح و جسمت و با ظاهر و باطنت عبادت کنی و سعی نمایی بندگی حقیقی و عبودیت واقعی نسبت به او بیاوری و ربوبیت و خداوندگاری او و اسما و صفاتش را با این بندگی در هستی و شؤون و همۀ جوانب حیات خود تجلی دهی.

در مسئلۀ عبادت و عبودیت و این که کنه عبودیت ربوبیت است،بخواست حضرت حق در مباحث آینده توضیح و شرح مفصلی داده خواهد شد.