عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 164

فرزندان و جوانان و مردم گوشزد شود و به تمام عباد خدا برای برخورد صحیح با آزمایش های الهی و ابتلائات ربانی آمادگی داده شود.

رها گذاردن فرزندان و شاگردان کلاس و مردم از تعلیم این حقیقت دور از انصاف و مخالف با قواعد الهی است.

آنان که در این زمینه آمادگی لازم را ندارند،در برخورد به کم ترین حادثه، محکوم حادثه می گردند و نیروهای الهی آنان در مدار برنامه های ابلیسی و شیطانی قرار می گیرد،امتحان گذرگاه لطیف و در عین حال گذرگاه و عقبۀ بسیار پرخطری است.

تا درین زندان فانی زندگانی باشدت***کنج عزلت گیر تا گنج معانی باشدت

این جهان را ترک کن تا چون گذشتی زین جهان*** این جهانت گر نباشد آن جهانی باشدت

کام و ناکام این زمان در کام خود درهم شکن*** تا بکام خویش فردا کامرانی باشدت

روزکی چندی چو مردان صبر کن در رنج و غم ***تا که بعد از رنج گنج شایگانی باشدت

روی خود را زعفرانی کن به بیداری شب*** تا به روز حشر روی ارغوانی باشدت

گر بمیری در میان زندگی عطاروار*** چون درآید مرگ عین زندگانی باشدت

[ وَ لا سَبیلَ إلیٰ رِضْوٰانِهِ بِفَضْلِهِ وَ لا سَبیلَ إلیٰ طٰاعَتِهِ إلّا بِتَوفیقِهِ وَ لا شَفیعَ إلَیهِ إلّا بِإذْنِهِ وَ رَحْمَتِهِ ]

راه تحصیل رضای الهی

در پایان این بخش امام صادق علیه السلام می فرماید:

هیچ وسیله ای برای تحصیل رضای الهی مگر توسل به فضل و کرم وی نیست و هیچ راهی برای راه بردن به طاعت حضرتش جز توفیق او و مهیا شدن وسایل معرفت و عبادت از طرف او نمی باشد و برای ما ناقصان و بدکاران و گنهکاران تائب،راه فراری از عذاب و جریمه جز شفاعت انبیا و ائمه علیهم السلام آن هم به اذن و اجازه خود او و رحمت بی منتهایش وجود ندارد.

خداوندا ! به عزتت،تکبیرهالاحرام ما و حمد و سوره و رکوع و سجود و تشهّد و سلام ما را به همان صورتی که می پسندی قرار بده و ما را از سستی و کسالت و تنبلی در فراگیری معرفت و انجام عبادت و اطاعت نجات بده که اگر لطف تو نباشد هیچ عمل و سخن مثبتی از ما سر نمی زند و اگر عنایت و رحمت تو نباشد، هیچ راه نجاتی برای ما از عذاب دوزخ وجود ندارد.