عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 169

اگر دعا نبود و اگر طلب و درخواست نبود،ادامه حیات برای هیچ موجودی امکان پذیر نبود.

دعای تکوینی و تشریعی

وجود تمام موجودات،در ظاهر و باطن خود،عین خواستن و طلب هستند و در طبیعت خلقت هیچ موجودی از این خلقت جدا نیست.

هیچ موجودی ذاتاً و طبعاً استعداد و لیاقت و قدرت کوس استقلال زدن ندارد و نمی تواند داشته باشد.

ذات موجودات و طبع خلقت آنان و سازمان هستی و شؤونشان در برابر ذات بی نیاز عین نیاز و در برابر غنی مطلق فقر مطلق است.

وقتی ثابت باشد موجودات بدون استثنا،عین ربط و تعلق و عین تجلی و محض امکان و فقرند و یک جزء غیر قابل دیدن و جزء دیدنی هیچ موجودی در هیچ نشانی مستقل و بی نیاز نیست،چه راهی برای ادعای استقلال و عدم نیازمندی برای موجودات هست ؟

در ادعای بی نیازی و استقلال به روی بزرگ ترین موجود معنوی عالم و شاخص ترین عنصر خلقت و زیباترین چهره هستی حضرت رسول اللّه صلی الله علیه و آله بسته است،چه رسد به موجودات دیگر که طفیل هستی او و سایه مصداق:

لَوْلٰاکَ لَمٰا خَلَقْتُ الْأفْلٰاکَ (1).

ای پیامبر ! اگر تو نمی بودی جهان و جهانیان را خلق نمی کردم.

هستند.