عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 175

انسان در این حالت خود را به طرزی به خدا تسلیم می نماید،مثل این که تخته ای سنگ مرمر در مقابل سنگ تراش،بی اختیار است و در همان حال از خدای خود رحمت و ترحم را طلب می نماید.

کپلر و دعا

کپلر سخت معتقد به دعا بود در حدی که در کتاب«هیئت در مکتب اسلام» مناجات زیر از او نقل شده.

من قبل از ترک کردن این میز که تمام تجسسات خود را در روی آن نموده ام تنها کاری که مانده و باید انجام دهم این است که چشم ها و دست های خود را به سمت آسمان بلند کرده و با خلوصی هر چه تمامتر،سپاس خویش را به درگاه خالق این کواکب درخشان تقدیم نمایم.

ای خداوندی که با این تجلیات جهان تاب،تمام صحنۀ طبیعت را منور ساخته ای و افکار ما را با نور ابدی و وجود سرمدی خود سیر می دهی.

ای مولد و آفرینندۀ من،من تو را سپاس می گزارم و اگر اتفاقاً این بندۀ ناچیز، چیزی گفته باشم که در خور مقام تو نباشد مرا آگاه ساز تا آن را محو نمایم.

آوه ! ! اگر چنین است،مرا به رحمانیت و رحیمیت خود ببخش و بر این بنده منت گذار،تا کاری که انجام داده ام هرگز موجب کبر و خودپسندی من نگردد،بلکه فقط در راه کمک به شناسایی عظمت تو و راه رستگاری بکار رود.

گلن کلارک و دعا

گلن کلارک-که از دانشمندان غرب و باصطلاح مؤسس گروه نیایش گر و پیشوای اردوگاه«بسیج دعا»است-چنین می گوید: