عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 179

آنان همواره در کارهای خیر می شتافتند و ما را از روی امید و بیم می خواندند و پیوسته در برابر ما فروتن بودند.

استجابت دعا

4-استجابت را در صورت تحقق شرایط دعا،لازمۀ دعا می داند و مسئلۀ استجابت دعا را هم خاص حضرت حق دانسته و از بندگان الهی می خواهد به این معنا توجه داشته باشند.

[ وَ إِذٰا سَأَلَکَ عِبٰادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدّٰاعِ إِذٰا دَعٰانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ ] (1).

هنگامی که بندگانم از تو دربارۀ من بپرسند،[ بگو:] یقیناً من نزدیکم،دعای دعا کننده را زمانی که مرا بخواند اجابت می کنم؛پس باید دعوتم را بپذیرند و به من ایمان آورند،تا [ به حقّ و حقیقت ] راه یابند [ و به مقصد اعلی برسند ].

ضرورت وجود دعا

5-به این نکته بسیار مهم توجه می دهد که اگر دعا نبود،روی توجهی از جانب خداوند به بندگان نمی شد.

[ قُلْ مٰا یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لاٰ دُعٰاؤُکُمْ ] (2).

بگو:اگر دعایتان نباشد پروردگارم به شما ارجی ننهد.