عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 194

می خواهد که از او بخواهند و آنچه نزد اوست از او خواهش کنند.

عَنْ أبی جَعْفَرٍ علیه السلام قٰالَ:لٰا وَ اللّهِ یُلِحُّ عَبْدٌ عَلیَ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إلّا اسْتَجَابَ اللّهُ لَهُ (1).

امام باقر علیه السلام فرمود:بخدا سوگند هیچ بنده ای به درگاه خدای عز و جل اصرار نورزد جز این که خداوند دعایش را مستجاب فرماید.

ذکر حاجات در دعا

وجود مقدس حضرت حق،به تمام غیب و شهود و آنچه گذشته و آنچه هست و آنچه خواهد گذشت به تمام جهات آگاه و عالم است و حاجات مشروعه بنده و آنچه را عبد می خواهد برای حضرت او آشکار است،ولی او علاقه دارد که عبد به وقت دعا حاجاتش را به زبان بیاورد.

عَنْ أبی عَبْدِ اللّه علیه السلام:إنَّ اللّهَ تَبٰارَکَ وَ تَعٰالیٰ یَعْلَمُ مٰا یُریدُ الْعَبْدُ إذٰا دَعٰاهُ وَ لٰکِنَّهُ یُحِبُّ أنْ تَبُثَّ إلَیْهِ الْحَوائِجُ فَإذٰا دَعَوْتَ فَسَمِّ حٰاجَتَکَ وَ فی حَدیثٍ آخَرَ قٰالَ:قٰالَ:إنَّ اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَعْلَمُ حٰاجَتَکَ وَ مٰا تُریدُ وَ لٰکِنْ یُحِبُّ أنْ تَبُثَّ إلَیْهِ الْحَوٰائِجَ (2).

امام صادق علیه السلام فرمود:خداوند تبارک و تعالی می داند که بنده اش بوقت دعا چه می خواهد،ولی دوست دارد که حاجت ها به درگاهش گفته شود،پس هرگاه به دعا برخاستی حاجتت را بگو و در روایت دیگری آمده:خداوند حاجت و خواسته ات را آگاه است،ولی دوست دارد حاجات خود را به درگاهش بازگو کنی.