عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 207

فراوانی است،برای آن که به چشم یقین و حقیقت در آن بنگرد (1).

عَنْ أبی عَبْدِ اللّهِ علیه السلام قٰالَ:إنَّ المُؤْمِنَ لَیَدْعُوَ اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فی حٰاجَتِهِ فَیَقُولُ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أخِّرُوا إجٰابَتَهُ شَوْقاً إلیٰ صَوْتِهِ وَ دُعٰائِهِ فَإذٰا کٰانَ یَوْمُ الْقِیٰامَهِ قٰالَ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ:عَبْدی دَعَوْتَنی فَأَخَّرْتُ إجٰابَتَکَ وَ ثَوٰابُکَ کَذٰا وَ کَذٰا وَ دَعَوْتَنی فی کَذٰا وَ کَذٰا فَأَخَّرْتُ إجٰابَتَکَ وَ ثَوٰابُکَ کَذٰا و کَذٰا قٰالَ:فَیَتَمَنَّی الْمُؤْمِنُ أنَّهُ لَمْ یَسْتَجِبْ دَعْوَهٌ فِی الدُّنْیٰا مِمّٰا یَریٰ مِنْ حُسْنِ الثَّوٰابِ (2).

حضرت صادق علیه السلام می فرماید:همانا مؤمن خداوند را در حاجتش بخواند و خدای عز و جل فرماید:اجابت او را به تأخیر اندازید که به صدا و دعای او شوق دارم،چون روز قیامت شود خدای عز و جل فرماید:ای بندۀ من ! مرا خواندی و من اجابت دعایت را به تأخیر انداختم،اکنون به جای آن تأخیر، ثواب تو چنین و چنان است و باز دربارۀ فلان چیز و فلان چیز مرا خواندی ولی من اجابت دعایت را عقب انداختم،اکنون پاداش تو چنین و چنان است، سپس حضرت صادق علیه السلام فرمود:مؤمن آرزو می کند ای کاش هیچ دعایی از او در دنیا مستجاب نمی شد،به خاطر آن ثوابی که در آخرت می بیند.

شروع دعا با صلوات

عَنْ أبی عَبْدِ اللّهِ علیه السلام قٰالَ:کُلُّ دُعاءٍ یُدْعَی اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ مَحْجُوبٌ عَنِ السَّمٰاءِ حتّی یُصَلّٰی عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ (3).

1- 1) -مرآه العقول:80/12 و81.
2- 2) -الکافی:490/2،باب من أبطأت علیه الإجابه،حدیث 9؛وسائل الشیعه:62/7،باب 21،حدیث 8730.
3- 3) -الکافی:493/2،باب الصلاه علی النبی محمد و اهل بیته علیهم السلام،حدیث 10؛وسائل الشیعه:92/7،باب 36،حدیث 8823.