عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 208

امام صادق علیه السلام فرمود:هر دعایی که خداوند عز و جل به آن خوانده شود از رفتن به آسمان محجوبست تا صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود.

امام صادق علیه السلام فرمود:

هرگاه کسی به درگاه خدای عز و جل حاجتی دارد،باید با صلوات بر محمد و آلش شروع کند،سپس حاجت خود را بخواهد و در آخر هم به صلوات بر محمد و آل محمد پایان دهد؛زیرا خدای عز و جل کریم تر از آن است که دو طرف دعا را بپذیرد و وسط دعا را واگذارد؛زیرا صلوات بر محمد و آل محمد محجوب نیست (1).

مستجاب الدعوه کیست ؟

عَنْ عیسیَ بْنِ عَبْدِ اللّهِ الْقُمّی قٰالَ:سَمِعْتُ أبٰا عَبْدِ اللّه علیه السلام یَقُولُ:ثَلٰاثَهٌ دَعْوَتُهُمْ مُسْتَجٰابَهٌ:ألْحٰاجُّ فَانْظُرُوا کَیْفَ تَخْلُفُونَهُ،وَ الْغٰازی فی سَبیلِ اللّهِ فَانْظُرُوا کَیْفَ تَخْلُفُونَهُ،وَ الْمَریضُ فَلٰا تُغیظُوهُ وَ لا تُضْجِرُوهُ (2).

عیسی بن عبد اللّه قمی از حضرت صادق علیه السلام روایت می کند:سه دسته اند که دعایشان مستجاب است:

آن کس که به حج رود،پس دقت کنید که با بازماندگانش چگونه رفتار می کنید،آن که به جهاد در راه خدا رود،پس مواظب رفتارتان با بازماندگانش در غیاب او باشید،سوم بیمار و مریض،پس او را به خشم نیاورید و دلتنگش