عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 24

قیامت،ذکر خدا،یاد مرگ.

با این صفات چگونه در مدار اصطفا و انتخاب قرار نگیرند و چرا محبوب حق و همۀ عالم نباشند ؟

خداوند بزرگ در قرآن مجید به برگزیدگان از عبادش که از شر دنیا و آخرت،به خاطر صفات پاکشان در امان اند،از قول رسول گرامیش سلام داده آنجا که می فرماید:

[ قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَ سَلاٰمٌ عَلیٰ عِبٰادِهِ الَّذِینَ اصْطَفیٰ آللّٰهُ خَیْرٌ أَمّٰا یُشْرِکُونَ ] (1).

بگو:همۀ ستایش ها ویژۀ خداست و درود بر آن بندگانش که آنان را برگزیده است.آیا خدا بهتر است یا آنچه شریک او قرار می دهند ؟

آری،سلامت همه جوانب وجود برگزیدگان الهی اقتضا کرده که خداوند بزرگ از قول پیامبرش به آن عزیزان سلام برساند،راستی انسان تا کجا قدرت پرواز و همسانی و هماهنگی با عالم ملکوت را دارد و تا چه اندازه می تواند از ارزش های والای الهی بهره مند گردد،تا جایی که بر اثر شدت اتصال به آن جناب اسم و رسمی و نام و نشانی جز عین عبودیت از انسان باقی نماند !

چنان به روی تو آشفته ام به بوی تو مست***که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست

دگر به روی کسم دیده برنمی باشد*** خلیل من همه بت های آرزو بشکست