عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 264

و هر زمان این آیه را می خواند:

[ إِنَّ اللّٰهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمٰانٰاتِ إِلیٰ أَهْلِهٰا ] (1).

خدا قاطعانه به شما فرمان می دهد که امانت ها را به صاحبانش بازگردانید.

دست بر گوش و چشم می گذاشت و می فرمود:

گوش امانت است،چشم امانت است (2).

با روزه ای که اعضا و جوارح هم از گناه روزه اند می توان امانات را به صاحب اصلی اش که حضرت حق است،بازگرداند،در صورت گرفتار بودن به گناه در امانت خیانت می شود و خیانت گر جزایش آتش است !

بیایید با تضرع و خضوع و خشوع به درگاه حضرت او به انابه برخیزیم و از حضرتش با کمال صدق و صفا بخواهیم که:تمام گناهان ما را که در گذشته از ما صادر شده و نقائص عبادات ما را ببخشد و در بقیه عمر توفیق عمل خالص در تمام زمینه های عبادی به ما عنایت کند.

به قول الهی آن عارف دل سوخته:

خداوندا چو دادی گوهر جان عطا کن تاج علم و گنج ایمان

بجانم پرتو صدق و صفا بخش***مقام صبر و تسلیم و رضا بخش

مرا بخش آنچه زیب جسم و جانست*** سعادت آنچه در هر دو جهان است

من از غیر تو بیزارم الها ***بدرگاه تو زارم پادشاها

شد از کف رایگان عمر عزیزم*** سزد خون دل از چشمان بریزم

دریغا عمر ضایع کردم ای داد*** شدم دور از امید وصل فریاد

دریغا حسرتا نقد جوانی ***همه رفت از کف من رایگانی