عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 265

[ وَ أنْزِلْ نَفْسَکَ مَنْزِلَهَ الْمَرْضیٰ لٰا تَشْتَهی طعاماً وَ لا شَرٰاباً مُتَوَقِّعاً فی کُلِّ لَحْظَهٍ شِفٰاءَکَ مِنْ مَرَضِ الذُّنُوبِ ]

نفس روزه دار

اشاره

در ماه مبارک رمضان خود را به حقیقت به منزلۀ مریضی که اصلاً اشتهای به طعام و آشامیدنی ندارد قرار بده،یعنی آن چنان به روزه حقیقی متصل شو که گویا از دنیا و ما فیها بریده ای،در چنین حالی هر لحظه فقط و فقط متوقع شفای خود از مرض گناهان باش.

گناهان عقل،قلب،روح،نفس،اعضا و جوارح که به راستی مریضی و نسخه تو روزه حقیقی و طبیبت خداست،در گرفتار بودنت به این مرض توجه به اشتهایت نداشته باش که توجه به اشتها اولاً به صلاح تو نیست ثانیاً قاتل توست:

قٰالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله:یا عِبٰادَ اللّه أَنْتُمْ کَالْمَرْضیٰ وَ رَبُّ الْعٰالَمینَ کَالطَّبیبِ فَصَلٰاحُ الْمَرضیٰ فیمٰا یَعْمَلُهُ الطَّبیبُ وَ یُدَبِّرُهُ بِه لٰا فیمٰا یَشْتَهیهِ الْمَریضُ وَ یَقْتَرِحُهُ:

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمود:ای مردم ! شما مانند مریضان هستید و پروردگار عالم برای شما چون طبیب است،پس صلاح مریض در آن است که طبیب عمل