عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 270

آبادی ظاهر و باطن انسان مرهون روزۀ حقیقی است.

از فوائد دیگر روزه این است که با چشیده شدن طعم گرسنگی و تشنگی قدر و قیمت نعمت معلوم می گردد و انسان به داشتن آن،منعم را شکر می گزارد و هم چنین با چشیدن رنج گرسنگی و تشنگی،به رنج فقرا و مساکین آگاه می شود و در صدد جبران رنج آنان و علاج درد آنان به احسان و انفاق و صدقه به آنان برمی آید.

و از طرفی چون روزه باعث قلت کدورت و تخفیف تیرگی دل و موجب صافی جان و تزکیه نفس است،عامل پدید آمدن تضرع و خشوع و گریه است و روی این حساب ایجادکننده حالت التجا نسبت به حق و سبب درهم شکسته شدن قدرت شهوت است.

روزۀ روزه دار باعث تخفیف حساب قیامت و تضعیف حسنات عبد است،در روزۀ ماه رمضان آن قدر فائده و منفعت هست که حسابگران از حساب آن عاجز و شماره کنندگان از شمارش آن ناتوانند،این مقدار که بیان شد،برای هر کس که صاحب عقل و هوش و درایت و آراسته به توفیق عمل است،کافی می باشد.