عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 273

[ عَلیٰ کُلِّ جُزْءٍ مِنْ أجْزٰائِکَ زَکٰاهٌ وٰاجِبَهٌ لِلّهِ تَعٰالیٰ،بَلْ عَلیٰ کُلِّ شَعْرَهٍ مِنْ شَعْرِکَ بَلْ عَلیٰ کُلِّ لَحْظَهٍ مِنْ أَلْحٰاظِکَ ]

حقیقت زکات

با توضیحاتی که قرآن و روایات و به خصوص این روایت«مصباح الشریعه» دربارۀ زکات داده اند،معلوم می شود،زکات از مسائل بسیار مهم الهی است.

از آنجایی که وجود مقدس حق نسبت به نیاز و احتیاج تمام مخلوقات غیب و شهود عطا و سخای محض است و در عطای هیچ کدام از مراحل معنوی و مادی بخلی و امساکی در حضرت او نیست،خواسته است بندگانش در این زمینه همرنگ و همراه و هماهنگ با او باشند و این خواسته نیز ریشه در سخا و کرم وجود و عطای او دارد،به همین خاطر حکم زکات را برای بندگانش وضع کرد و مفهوم آن را آن چنان وسیع قرار داد که شامل تمام نعمت های ظاهری و باطنی که در اختیار بندگان است شود.

در قرآن و روایات وقتی به مفهوم و مورد زکات برمی خوریم،می بینیم،زکات حکم لازمی است که شامل تمام نعمت های الهی که در دسترس انسان است می باشد،به فرمودۀ حضرت صادق علیه السلام زکات حقیقتی است که حتی شامل هر مویت و هر لحظه ای از لحظات عمرت می شود.

و شما به حقیقت ملاحظه کنید،زکات با این معنا و مفهوم وسیعش اگر به دست