عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 282

تزاید می نهد و برای به دست آوردن تکامل و راحتی رقابت ها صورت می گیرد.

شرط این تزاید و تکامل این است که مردمان از بخل و امساک بپرهیزند،چه بخلی که در سرشت آدمیان نهفته،از این تفاوتی که در میان استعداد و یافته های آنان است،یک نوع بیماری حادی به وجود می آورد که ثروتمندان در اشتغال به ثروت و اندوخته های خود غافل از حال مستمندان می شوند.

ثروت و بخل در قرآن

در آیات شریفه سوره تکاثر می خوانیم:

کثرت مال و خویشاوند شما را سخت به غفلت فرو برد،تا جایی که به بازدید گورها رفتید،آه،چه فکر باطلی و شما به زودی به آن پی خواهید برد،راستی اگر به طور یقین می دانستید،دوزخ را به عیان مشاهده می کردید و سپس به دیده قطع آن را می نگریستید،آن گاه از نعمت های خدا بر شما سؤال می شود ! !

فقیر از مشاهده ثروت کلان به دست ثروتمندان بخیل،چنان در سینۀ خود احساس تنگی می کند که برای نجات از آن به جستجوی راهی می پردازد.

اما چون این راه را نیافت،درد در سینه اش می پیچد و روزی بر اثر انفجار این عقده،آتشی بر جان ثروتمند خواهد افروخت.

این بیماری در بعضی از ملت ها سبب شد که عده ای ندای الغای مالکیت فردی ساز کنند و در نتیجه رشتۀ اجتماع گسیخت و تعادلش را از دست داد و کار به الحاد و انکار ادیان نیز کشانده شد و در این راه میلیون ها نفوس بشر در خون خود غلتیدند ! !

تمام این ها جز سستی در ادای حقوق مستمندان و سودجویی از آنان در راه تأمین منافع شخصی سبب دیگری نداشت.