عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 305

حکمت در قرآن

قرآن مجید در سورۀ مبارکۀ لقمان آیات 12 تا 19 مسئله عطای حکمت به لقمان و توضیح حکمت را بدین گونه بیان می دارد:

ما به لقمان مقام حکمت عطا کردیم و دستور دادیم به شکر خدا برخیز که هر کس شکر حق گوید به سود خود اوست و هر کس ناسپاسی کند به زیان اوست که خدا بی نیاز و ستوده صفات است.

قسمتی از حکمت های لقمان دستورها و پندهایی بود که به فرزندش داد،آن مرد حکیم به فرزندش فرمود:

فرزند عزیزم ! هرگز به خداوند شرک میاور که شرک ستم بزرگی است،از سفارش های حضرت حق به انسان است که در حق پدر و مادر نیکی کن،خصوصاً مادر که چون بار حمل فرزند برداشته تا مدت دو سال که طفل را از شیر باز گیرد،هر روز بر رنج و ناتوانیش افزوده شده است به همین خاطر به مادر بسیار نیکی کن، نخست شکر مرا که خالق تو و پدر و مادر و جهان هستی هستم به جای آر،آنگه از پدر و مادر تشکر کن که بازگشت همه به سوی من است.

و اگر پدر و مادر،تو را به شرک به خدا وادار کنند،در این زمینه از آنان اطاعت مکن،اما در زندگی دنیا با آنان با حسن خلق مصاحبت نما و از راه آن کس که به درگاه ما رجوع و انابه اش بسیار است پیروی کن که پس از مرگ رجوع شما به سوی من است و من شما را به تمام اعمالتان آگاه خواهم کرد.

ای فرزند عزیزم ! بدان که خداوند اعمال بد و نیک خلق را اگر چه به مقدار خردلی باشد در میان سنگی یا در طبقات آسمان ها یا زمین پنهان باشد،همه را در روز محاسبه می آورد که خدا بر همه چیز دانا و آگاه است.