کتابخانه بالقرآن

عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 323

صفحه 323

را ای محبوب من با حقایق اهل تقرب مزین فرما و روش اهل گرایش به سویت را به من بیاموز.

با تدبیرت ای معبود من ! از تدبیرهای ناقصم بی نیازم کن و از اختیار خود بهره مندم ساز و مرا به نقاط اضطرارم آگاه فرما.

معبودا ! مرا از ذلت نفس بر کنار و از اضطراب شک و کثافت شرک پاکیزه کن.

الهی ! از تو یاری می جویم یاورم باش،اعتماد و توکلم بر توست مرا به خود وامگذار،گدای توام مأیوسم مکن،رغبتم به فضل و احسان توست محروم و ناامیدم منما،من به تو منسوبم مرا از خود دور مکن و به درگاهت ایستاده ام طردم مفرما.

خداوندا ! رضای تو پاکیزه تر از آن است که علتی از خود برای آن وجود داشته باشد،کجا رسد که علت رضای تو از من بوده باشد،تو بی نیازتر از آن هستی که سودی از خود تو به تو برسد،کجا مانده که سودی از طرف من عاید تو شود ؟

پروردگارا ! قضا و قدر به آرزوها وادارم می کند،هوا و هوس با طناب های محکم شهوات اسیرم نموده،یاورم باش تا یاریم کنی و بینائیم بخشی،با فضل و احسانت مستغنیم فرما تا از هر گونه خواهش و سؤال از دیگران بی نیاز گردم.

معبودا ! تویی که انوار ربوبی خود را در دل های اولیای خود فروزان نمودی تا این که تو را شناختند و تویی که از دل های آنان اغیار را محو ساختی تا به غیر تو محبت نورزیدند و به غیر تو پناه نبردند.

آن هنگام که از آنان از بی پایگی جهان و جهانیان (1)به وحشت افتند تو مونس و یاور آن هایی.

1- 1) -هستی با تمام شؤونش بیش از تعلق و ربط و سایه و موج و به قول دعاهای مأثوره یک تجلی بیش نیستند و در دار تحقق غیر آن حقیقت حقیقتی نیست،آنچه غیر اوست در کنار او عدم و فناست و درک این حقیقت است که انسان را از تمام رذائل اخلاقی بالمره پاک می کند.