عرفان اسلامی جلد 6 صفحه 334

و اخلاص و انبساط و فنا و شهود و ارتباط پیدا خواهد شد.

[ یٰا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ* اِرْجِعِی إِلیٰ رَبِّکِ رٰاضِیَهً مَرْضِیَّهً ] (1).

ای جان آرام گرفته و اطمینان یافته !*به سوی پروردگارت در حالی که از او خشنودی و او هم از تو خشنود است،باز گرد.

حکیم شفایی اصفهانی در فضایل انسان کامل و این که هر انسانی لایق عالم ملکوت و بزم روحانی است می گوید:

ای تو آیینۀ تجلی ذات***نسخه جامع جمیع صفات

در نمود تو ذات مستور است*** ذات مخفی صفات مذکور است

هم تو مخصوص لطف کرمنا*** هم تو منصوص علّم الاسما

خلقت ایزد به صورت خود کرد*** دستساز محبت خود کرد

دادت از جامه خانه تکریم*** خلقت خاص احسن التقویم

جز تو کس قابل امانت نیست*** وان امانت بجز خلافت نیست

زان تو را کار مشکل افتادست*** که صفاتت مقابل افتادست

این ظلومی چو از تو یافت حصول*** لقبت کرد کردگار جهول

تا ابد زین خطر ملومی تو ***هم جهولی و هم ظلومی تو

بتو از ملک ماه تا ماهی*** نامزد شد خلیفه اللهی

مرحبا ای خلیفه الرحمن*** حبذا ای ودیعه السبحان

سلوک لقاء اللّه

اشاره

کسی که به سوی عالم لقا سلوک کرده و طالب زندگی جاویدان روحانی است،